Konrad Rękas

Jest mi dziś bardzo przykro, że zawiodłem się na wielkich obietnicach Thatcher-Reagana. Nie mogę zaprzeczyć, że tak się stało. Wierzyłem we wszystkie te opowieści o prywatyzacji, wolnym handlu i nieograniczonym rynku. Sądzę, że może nawet brałem pod uwagę ziszczenie proroctw o wielkiej demokracji akcjonariuszy. 

Dział: Komentarze
czwartek, 30 lipiec 2015 07:01

Wasilij Gribowskij: Polityka historyczna

Wasilij Gribowskij

Termin „polityka historyczna” powstał w latach 80. ubiegłego stulecia, w doświadczonych nazizmem Niemczech, by po rozpadzie bloku socjalistycznego rozprzestrzenić się na państwa Europy Wschodniej. Wszystkie jej aspekty najbardziej jaskrawo ujawniły się na przykładzie Polski. W tym okresie, pod pojęciem polityki historycznej rozumiano ogół czynności i sposobów, za pomocą których elity polityczne dążyły do utrwalenia w świadomości społeczeństwa określonych poglądów na historię państwa. Dziś rozumienie tego terminu jest nieco szersze i stosowane również w odniesieniu do działalności partii politycznych.

Dział: Analizy
czwartek, 09 kwiecień 2015 07:06

Wasilij Gribowskij: Opozycja w Rosji

Wasilij Gribowskij

Opozycja jest jednym z najczęściej wymawianych słów w Rosji. Władze rosyjskie mówią, że jesteśmy demokratycznym państwem, mamy opozycję i jej możliwości ogranicza tylko prawo. Sami opozycjoniści uważają odwrotnie – obwiniając władze o tłumienie ruchu dysydenckiego. Nawet ochrzcili się „pozasystemową opozycją”, mając na myśli, że trzy pozostałe partie w parlamencie (oprócz Jedynej Rosji) są bezpośrednio wpisane w system państwowy. W świetle wielkich wstrząsów w rosyjskiej przestrzeni geopolitycznej (terytorium byłego ZSRR), które zagrażają rozprzestrzenieniem się na samą Rosję, należy określić, czym jest opozycja w naszym kraju, skąd się wzięła i do czego dąży.

Dział: Komentarze

Ronald Lasecki

W ostatnich latach obserwować możemy interesujące ożywienie intelektualnego życia europejskiej prawicy związane z częstszym niż dawniej dialogiem intelektualnym z Rosją. Podmiotami ze strony europejskiej nie są w nim już wyłącznie przedstawiciele prawicy rewolucyjnej i tradycjonaliści integralni, ale bliższe głównemu nurtowi politycznemu i bardziej wpływowe środowiska, często mającej reprezentację w ciałach ustawodawczych „skrajnej prawicy”.

Dział: Analizy

przyszkonserw

  Joanna Rak

Recenzja: Russell Kirk, Przyszłość konserwatyzmu, Wydawnictwo Prohibita, Warszawa 2012, 356 ss.

Dział: Recenzje


Mateusz Piskorski

Recenzja: Rafał Matyja, Konserwatyzm po komunizmie, Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, Warszawa 2009, ss. 388.

Dział: Recenzje