Tomasz Formicki

Tomasz Formicki

Terroryści uderzyli w samo serce Unii Europejskiej. Na lotnisku w Brukseli Zaventem w Belgii doszło do dwóch wybuchów. Po kilku minutach doszło do kolejnej eksplozji w pobliżu stacji metra Maelbeek, która znajduje się niedaleko instytucji unijnych. Wprowadzono najwyższy stopień zagrożenia terrorystycznego. Do aktów terroru doszło w mieście, w którym od kilku miesięcy był stan podwyższonej gotowości i codziennością był widok uzbrojonych żołnierzy na ulicach. Zaatakowali w porcie lotniczym, który uchodzi za jeden z najbezpieczniejszych w Europie.

Tomasz Formicki

Truizmem jest stwierdzenie, że żyjemy w epoce rewolucji naukowo-informacyjnej. Informacja jest w dzisiejszych czasach zasobem strategicznym i organizatorem w sterowaniu społecznym. Od początku ludzkości informacja była cennym towarem, choć nie zawsze ludzie byli tego świadomi. Używając nomenklatury klasyka strategii wojskowej, generała Carla von Clausewitza, autora dzieła „O wojnie”, można pokusić się o stwierdzenie, że we współczesnych czasach to informacja jest „środkiem ciężkości”. Spotykamy się z nią na każdym kroku – dzięki niej pracujemy, kontaktujemy się, zdobywamy wiedzę. Nie bez powodu mówimy dziś o społeczeństwie informacyjnym. Informacja to motor rozwoju w każdej dziedzinie życia.

Tomasz Formicki

Wiadomość o zabójstwie jednego z liderów rosyjskiej opozycji Borysa Niemcowa jest jednym z głównych tematów przewijającym się w polskich mediach. Głos zabrali politycy, dziennikarze i analitycy. Ton wypowiedzi jest jednoznaczny: Niemcow to męczennik, który zginął w imię walki z Władimirem Putinem o demokrację w Rosji. Santo subito!

Newsweek_01  Tomasz Formicki

Tekst autorstwa Michała Kacewicza i Michała Krzymowskiego stanowi wdzięczny materiał do analizy zastosowań socjotechniki propagandy w dużych mediach i jest bardzo dobrym przykładem złego dziennikarstwa – działalności propagandowej realizowanej pod przykrywką dziennikarstwa. Stanowi wręcz modelowy przykład, który może posłużyć do badań nad zastosowaniem propagandy i prowadzenia wojny psychologicznej w środkach masowego przekazu.

wtorek, 24 lipiec 2012 08:56

Tomasz Formicki: Ośmiornica z Kosowa

macropusgeopolityka  Tomasz Formicki

Gdy 17 lutego 2008 roku Kosowo ogłosiło niepodległość część światowej opinii publicznej uznała, że nadchodzi okres stabilizacji sytuacji na Bałkanach. Tym bardziej, że wraz z upływem czasu Republika Kosowa została uznana przez ponad 75 państw, wśród których znalazła się Polska. Przywódcy Kosowa starali się w ten sposób zakończyć okres istnienia protektoratu administrowanego przez ONZ, a chronionego przez siły KFOR NATO. Jednakże optymizm zwolenników niepodległości Kosowa został dość szybko ostudzony, bowiem fakty jasno pokazują, że ludność Kosowa nie jest w stanie przystosować się do warunków wolnego rynku i legalnej działalności w ramach formalnie obowiązującego prawa. Co więcej, klasa polityczna w Kosowie patronuje różnego rodzaju patologiom, konserwuje je i czerpie z tego największe korzyści.

dezintegracja  Tomasz Formicki

Lista organizacji wchodzących w skład międzynarodówki aksamitnych rewolucjonistów jest szeroka, bowiem obejmuje także kraje, w których nie doszło do aksamitnych przewrotów. W tle aksamitnej międzynarodówki można dostrzec inspirację oraz działalność amerykańskich służb specjalnych, których udział był jednym z kluczowych czynników powodzenia całego przedsięwzięcia.

Bialorus_rewolucja  Tomasz Formicki

Kolejnymi aksamitnymi rewolucjami jakie przetoczyły się przez obszar postradziecki były wydarzenia, które przeszły do historii jako „rewolucja tulipanów” w Kirgistanie oraz nieudana próba na Białorusi nazwana „rewolucją dżinsów”. Rozwój wydarzeń w Kirgistanie zwieńczony aksamitną rewolucją przewidział cały szereg ekspertów z zakresu geopolityki. Także media masowe na całym świecie informowały, że to właśnie Kirgistan będzie najprawdopodobniej kolejną sceną na której aktywnie wystąpią aksamitni rewolucjoniści.

aksamitna_rewolucja  Tomasz Formicki

Kolejnym aksamitnym przewrotem jaki przetoczył się na terenie postradzieckim była „pomarańczowa rewolucja” na Ukrainie, której kulminacja miała miejsce od 21 listopada 2004 r., czyli od zakończenia drugiej tury wyborów prezydenckich do 23 stycznia 2005 r., gdy jeden z liderów ukraińskiej opozycji Wiktor Juszczenko złożył przysięgę prezydencką. Jedną z kluczowych ról w tych wydarzeniach odegrała organizacja „Pora” (Nadszedł czas!), która podobnie jak „Otpor” w Serbii i „Khmara” w Gruzji była złożona głównie ze studentów. 

Gruzja_flag  Tomasz Formicki

Podobną socjotechnikę walki informacyjnej jaką stosował „Otpor” w Serbii można dostrzec w wydarzeniach, jakie miały miejsce w Gruzji w 2003 r., które powszechnie znane są pod nazwą „rewolucja róż”. W Serbii awangardą i taranem miażdżącym w wojnie informacyjnej dotychczasowy rząd był „Otpor”, a w Gruzji praktycznie na analogicznych zasadach działała organizacja o nazwie „Khmara” („Pora!”). Ruch ten ukształtował się na fali manifestacji w październiku i listopadzie 2001 r. w których czynną rolę odgrywali studenci z Tbilisi.

Otpor_3  Tomasz Formicki

Jednym z charakterystycznych elementów aksamitnych rewolucji jest zastosowanie walki bez przemocy, którą na płaszczyźnie teoretycznej wypracował amerykański naukowiec profesor Gene Sharp. W środowisku specjalistów w zakresie socjotechniki walki informacyjnej system wypracowany przez prof. Sharpa nazywany jest nonviolent action. Praktycznie każda organizacja aksamitnych rewolucjonistów przed przystąpieniem do akcji przechodzi przez intensywne szkolenia, treningi i seminaria, na których wykładane są tezy prof. Sharpa. Tak było między innymi w przypadku „Otporu”, który w Serbii był motorem napędowym działań informacyjnych i psychologicznych wymierzonych w Slobodana Milosevica.

Strona 1 z 2