×

Ostrzeżenie

JUser::_load: Nie można załadować danych użytkownika o ID: 396

sobota, 26 październik 2013 11:16

'Ptak szczęścia' Wyróżniony

Oceń ten artykuł
(0 głosów)

gur_ber  Info ECAG

„Döwlet Guşy” – to fabularyzowana biografia Mjalikguli Berdimuhamedowa, ojca obecnego prezydenta Turkmenistanu, autorstwa samego Arkadaga. Pozycja w założeniu ma zastąpić poprzednią turkmeńską "biblię" – Ruhnamę.

Prezydent Gurbanguły Berdimuhamedow miał pracować nad koncepcją dzieła poświęconego ojca już od wczesnego dzieciństwa. Literacką formę przedstawiono czytelnikom w przededniu obchodów 22 drugiej rocznicy ogłoszenia przez Turkmenistan niepodległości. „Ptak szczęścia” opowiada o latach II wojny światowej, przedstawiając trudne warunki, w jakich przyszło żyć i kształtować swą osobowość Mjalikguli Berdimuhamedowowi. Był on zmuszony do przyjęcia odpowiedzialności za rodzinę (w czym wsparli go sąsiedzi, mieszkańcy ubogiej turkmeńskiej wsi) w sytuacji, gdy jego z kolei ojciec, Berdimuhamed Annajew wyruszył na wojnę. „Wydarzenia opisane w powieści, którą trzymacie właśnie w rękach, dzieło jej bohaterów, cechujący ich etos układają się w prawdziwą symfonię, podniecającą moje serce od dzieciństwa, jako wielki przykład miłości do Ojczyzny, ludzi, rodziców, a także poświęcenia i wielkiej uduchowienia” – napisał w przedmowie prezydent M. Berdimuhamedow.

Kult ojca głowy państwa staje się popularnym narzędziem legitymizacji i sakralizacji władzy na terenach poradzieckich (znanym choćby na przykładzie Azerbejdżanu). Dzięki tej operacji M. Berdimuhamedow uzyskuje także instrument odsuwania na dalszy plan, budzącego spore rozbawienie zagranicą kultu swego poprzednika Saparmurata Nijazowa, przy jednoczesnym pośrednim tylko kształtowaniu własnej linii personalno-ideologicznej.

Jak głosi oficjalny Państwowej Agencji Informacyjnej TDH, książka prezydenta „jest pełna wysokiej poezji i głębi filozoficznej. Atrakcyjny i autentyczny, ekscytujący sposób narracji służy celnemu opisowi kraju, ludzi, obyczajów i tradycji, stosunków międzyludzkich, nastawianie wobec natury i dziedzictwa swoich przodków. Autor po mistrzowsku odtworzył rzeczywisty obraz życia społeczeństwa Turkmenistanu w tym trudnym okresie historii, łącząc prawdę historyczną z kunsztem literackim”.

W podobnym tonie utrzymano też uchwalony podczas prezentacji książki adres okolicznościowy do prezydenta M. Berdimuhamedowa, dziękujący mu „za gigantyczną pracę na rzecz utrzymania i poprawy najwyższych duchowych i moralnych tradycji rdzennych mieszkańców Turkmenistanu” oraz samą książkę, mającą „posłużyć jako bezcenny wkład przywódcy Narodu w patriotyczną edukację młodego pokolenia”, w ramach „niestrudzonej i nieprzerwanie okazywanej troski o dobro i pomyślność narodu turkmeńskiego” mającej uczynić krainę Turkmenów ostoją szczęśliwości.

(karo)

Czytany 5020 razy Ostatnio zmieniany czwartek, 30 październik 2014 00:04