Konrad Rękas

Ani umowa podpisana przez Jedną Rosję z anty-NATO-wskimi partiami z państw bałkańskich, ani nawet porozumienie (?) osiągnięcie przez główne macedońskie partie, mające zakończyć trwający od kilkunastu (sic!) miesięcy kryzys polityczny w tym kraju, z pewnością nie są wydarzeniami epokowymi nawet dla Podbrzusza Europy (przez resztę tego kontynentu uważanego przeważnie za zupełnie inną część ciała, a raczej za cierń w niej tkwiący). Ale mogą być...

płk dr Eugeniusz Januła

Decydująca bitwa wojny secesyjnej pod Gettysburgiem, która miała miejsce w dniach 1–3 lipca 1863 r. – nie była batalią tak wielką, jak niedawne chronologicznie bitwy okresu napoleońskiego: Austerlitz, Jena, Lipsk, czy Borodino. Szereg innych wielkich starć ówczesnych kampanii wojennych gromadził znacznie większe siły. Były one też bardziej krwawe. Jednak bitwa pod Gettysburgiem była największym starciem na kontynencie amerykańskim.

Jakub Ignaczak

W dzisiejszych czasach scena polityczna wygląda w sposób niezwykle różnorodny i skomplikowany. Różnorodne skrajne nurty polityczne przeplatają się ze sobą. Klasyczny podział politologiczny na prawicę i lewicę dawno stracił już na aktualności. Coraz większego znaczenia nabierają ruchy synkretyczne łączące najbardziej ekstremistyczne treści różnych nurtów. Współcześni faszyści i komuniści współpracują ze sobą przeciwko globalizacji i kapitalizmowi. Trzeba wiedzieć przy tym, że współcześni faszyści zdecydowanie odcinają się od rasizmu biologicznego i stają w obronie uciskanych narodów Trzeciego Świata. Natomiast współcześni komuniści zrywają z dogmatami marksizmu i przeciwstawiają nihilistycznemu Zachodowi patriotyczno-mocarstwową retorykę.

Claudio Mutti

W swojej słynnej książce na temat eurazjatyckiej „Wielkiej Szachownicy” Zbigniew Brzeziński nakreśla – jak ujmuje to sam podtytuł tekstu – „geostrategiczne imperatywy” amerykańskiego supermocarstwa. Rozdział, w którym autor sugeruje Stanom Zjednoczonym, by zdominowały cały kontynent, wykorzystując i szerząc etniczną, religijną i polityczną anarchię, nosi wymowny tytuł: „Eurazjatyckie Bałkany” (The Eurasian Balkans). 

Ronald Lasecki

Publikujemy rozdział napisanej w 2010 r. i niepublikowanej pracy zestawiającej doktrynę i działalność francuskiego ruchu identytarystycznego oraz eurazjatyzmu Aleksandra Gielewicza Dugina. Jak pisze autor – dziś wiele zawartych tu informacji należałoby uzupełnić lub zaktualizować. Tekst daje jednak ogólne pojęcie o ówczesnym nachyleniu obydwu wymienionych środowisk. Pamiętać należy jednak, że od czasu, gdy spisano te uwagi, obydwa przedstawione środowiska ewoluowały doktrynalnie i organizacyjnie. Pozostawiono też spolszczoną wersję nazwy Identitaires, choć od tego czasu przyjęło się w języku polskim mówić raczej o „identytarystach” i o „ruchu identytarystycznym” – w takiej formie językowej są one przywołane między innymi w polskim tłumaczeniu głośnej w ostatnim czasie powieści Michela Houllebecque'a Uległość.

Silvina Romano

Kilka tygodniu temu w Doha świętowano szczytowy moment dla ropy naftowej – jej cena znacznie zmalała. W okresie od czerwca 2014 do stycznia 2015 cena za baryłkę spadła ze 115 do 40 dolarów, a w pierwszych miesiącach 2016 roku obniżyła się dodatkowo do poziomu 75% ceny wyjściowej.

Matteo Pistilli

Pomimo upływu lat kwestia obecności wojsk amerykańskich na japońskich wyspach wciąż jest poważnym problemem dla miejscowej ludności i sprawą kluczową dla sytuacji geopolitycznej. Przeważająca część amerykańskich baz wojskowych w Japonii (75%) znajduje się na wyspie Okinawa. Refleksja nad tym zagadnieniem – przy zwróceniu szczególnej uwagi na jego geopolityczne znaczenie – może ułatwić analizę najbardziej palących problemów i ich rozwiązanie.

płk dr Eugeniusz Januła

Historia cywilizacji dowodzi, że państwa autorytarne, dyktatorskie itp. były i niestety pozostają na pewno zjawiskiem naturalnym w dziejach świata. W każdej praktycznie epoce tego rodzaju system sprawowania władzy funkcjonował nieco inaczej, co też zależne było od poziomu rozwoju sił wytwórczych, systemu politycznego, jak również przyjętego przez konkretne państwo modelu praktycznego funkcjonowania.

Roberto Motta Sosa

Po krwawych zamachach w Brukseli do mediów zaczęły napływać, głownie ze świata polityki, głosy nawołujące do stworzenia unijnych służb wywiadowczych. Unia Europejska dysponuje już jednak odpowiednimi strukturami, których zadaniem jest przeciwdziałanie terroryzmowi i przestępstwom z użyciem przemocy. Ministrowie spraw wewnętrznych państw unijnych omówili potrzebę wzmocnienia systemu wywiadowczego już w listopadzie zeszłego roku po zamachach w Paryżu. Niemniej jednak, jeśli dyskusja na temat europejskiej agencji wywiadu będzie zbyt powierzchowna, może okazać się bezowocna lub nawet przynieść efekt odwrotny do zamierzonego.

Alfredo Serrano Mancilla

W geopolitycznej bitwie świata należy podkreślić ważną rolę nowopowstałych latynoamerykańskich koncernów, które mają siedziby wewnątrz państw południowoamerykańskich. Większość z nich ugruntowało swoją pozycję dzięki nagłemu przypływowi ekonomicznej passy i wciąż czerpią korzyści z neoliberalnego rozkładu polityki.

Strona 2 z 86