wtorek, 06 sierpień 2013 08:04

Walerij Gulbas: Logistyka polityczna krajów rozwijających się XXI w.

Oceń ten artykuł
(0 głosów)

wgulbas  Walerij Gulbas

Coraz częściej wpływowi politycy i znani analitycy mówią o zagrożeniu zderzeniem cywilizacji. Co się dzieje na zglobalizowanej Ziemi? Jakie kryzysy czekają wydawałoby się pomyślny świat? Jakie wektory mają wytyczyć rozwijające się kraje, aby podążyć za liderami i zbliżyć się do ich współczesnego poziomu? 

«Całość jest czymś większym, niż sumą jego części»
Arystoteles

Jakie modele i formy rozwoju ekonomicznego wybrać, aby rozwiązując powstałe przed społeczeństwem i elitą narodową zadania, wzbudzić jednocześnie zainteresowanie ze strony międzynarodowych struktur finansowych? Jaka powinna być polityczna logistyka danego kraju, aby przyciągnąć inwestycje i nowoczesne technologie w świecie rosnącej konkurencji? Przecież nie wszystkie nowopowstałe kraje dążą do realizacji historycznej szansy dokonania skoku cywilizacyjnego – z trzeciego świata do pierwszego. Odwrotnie, wiele spośród nich nie jest na to gotowe i nie mogą zainspirować swojego narodu i społeczeństwa w kierunku pomyślnej i efektywnej pracy. Brakuje im odwagi do rewizji obecnego stanu oraz przeanalizowania historii swojego państwa, do operatywnej mobilizacji zasadniczo nowych jakości – politycznej i socjalno-gospodarczej „emergentności” (ang. Emergent – pojawiający się nagle/raptownie).

Historię tworzą politycy i osobowości, oni tworzą sukces lub porażkę społeczeństwa poprzez swoją działalność albo jej brak

W ciągu ostatniego okresu rozpadu systemu kolonialnego i upadku Imperium Radzieckiego tylko pojedyncze suwerenne państwa osiągnęły sukces gospodarczy i zyskały poczesne miejsca w światowym towarzystwie „równych”. Niestety przyjęte w wielu państwach programy i scenariusze narodowe, państwowe, gospodarcze i polityczne zostały sformułowane według systemu inercyjnego, mając na względzie narodowe doświadczenie historyczne. Zbudowane w taki sposób algorytmy rozwoju, bez uwzględnienia współczesnych warunków globalnej gospodarki, skazują państwa na katastrofę gospodarczą i szybkie historyczne zapomnienie.

Trzeba zaznaczyć, iż w wielu państwach peryferyjnych obecne struktury sterowania krajem dokładnie nie odzwierciedlają i nie uwzględniają osobliwości współczesnego, industrialnego i innowacyjnego świata. Programy rozwoju gospodarczego są czasami budowane bez uwzględnienia własnej unikatowości. Aby odnieść sukces w innowacyjnym świecie, liderzy polityczni i szefowie narodowych korporacji powinni stworzyć algorytm wykonania narodowych programów gospodarczych, socjalnych i politycznych oraz zdecydować się na nadzwyczajne rozwiązania na poziomie państwa i społeczeństwa.

Trzeba zauważyć, że w krajach z rozwiniętą i pomyślną gospodarką szczegółową rolę odgrywa czynnik systemowego przygotowania społeczeństwa. Wyjątkowym i ważnym argumentem w osiągnięciu sukcesu ekonomicznego jest przyciągnięcie do sfery politycznej, społecznościowej i gospodarczej osobowości o niepospolitym myśleniu, z wyjątkowym talentem do kierowania, darem znajdowania unikatowych idei innowacyjnych i ich realizacji pod postacią realnych, znaczących dla społeczeństwa projektów. Przy czym nie ma różnicy, gdzie taka niepospolita osobowość pojawi się – w sferze socjalnej państwa albo w globalnej światowej wspólnocie.

Zasady i procedury logistyki sterowania państwem

W drugiej połowie XX w., w oparciu o wnikliwą analizę globalnych zmian w ekologii i społeczeństwie, polityczna i gospodarcza elita szeregu rozwiniętych państw przemysłowych postawiła wspólnocie światowej pytanie, czy postęp naukowo-technologiczny i przemysł mogą rozwiązać problemy narodowe i światowe dotyczące konfliktu między poszczególnymi ludźmi i społeczeństwami we współczesnym świecie. Rosnąca na wielką skalę produkcja przemysłowa i rolnicza nie mogą zabezpieczyć niezbędnego poziomu dobrobytu wielu milionom ludzi na Ziemi. Globalny kryzys ekologiczny, zniszczenie naturalnego środowiska, wywołane przez szybki wzrost światowej gospodarki, spowodowały deformację osobowości człowieka – nieustannie zamieniając go w podmiot konsumpcji dóbr materialnych. Niestety – większość współczesnych ludzi zastąpiła realne myślenie  efemerycznymi, lśniącymi marzeniami.

Możliwa globalna katastrofa ekologiczna spowodowała w państwach przodujących przygotowanie i przyjęcie przepisów mających na celu wypracowanie nowych programów naukowych ws. struktur i metod sterowania państwem. Przyjęte procedury i programy prawne miały motywować działalność liderów państwowych i korporacyjnych, urzędników państwowych i szefów korporacji międzynarodowych. Miały tworzyć i rozwijać potencjał intelektualny społeczeństwa i być inspiracją dla inwestycji w człowieka, w osobowość, w politycznego i państwowego lidera.

W tym okresie zostały stworzone postępowe programy badawcze ws. sterowania państwem i strukturami prywatnymi. Bazując na nich, światowej elicie politycznej i finansowej zostały  zaproponowane nowe metody mające na względzie zasady logistyki, zbudowane wg algorytmu emergentności systemu. Początkowo trzeba liczyć się z tym, że sam system posiada pewne cechy wyjątkowe, które nie pasują do odrębnych jego elementów lub ich zbiorów. U podstaw metod tego systemu sterowania leży filozofia nowego prądu naukowego – emergentologistyki. W tym prądzie naukowym zostały odkryte metody adaptacji relewantnej w środowisku globalnym i zapisane nowe reguły niezbędne dla adaptacji nowopowstałych państw podczas zmiennej gry na arenie międzynarodowej.

Zasada racjonalności w logistyce i sterowaniu państwem

Dobrym przykładem skutecznej logistyki w systemie transportowym jest podejmowanie decyzji, która przyczyni się do uzyskania najlepszych wskaźników ekonomicznych przez wszystkich jego uczestników. Działając w taki sposób emergenologistyka proponuje budowę wektora wyboru w oparciu o najbardziej racjonalny wariant, który jest optymalny (wg wszystkich kryteriów i wskaźników panujących w danym państwie),  i innowacyjny (wg wariantów istniejących w świecie zewnętrznym). Dana metodyka pozwala w ramach państwa otrzymać fundamentalną odpowiedź na wewnątrzsystemowy kryzys i przewidzieć ewentualne zewnętrzne kryzysy finansowe i ekonomiczne. Wynik pozwoli rządom narodowym i ich liderom w odpowiedni sposób sterować rozwojem społeczeństwa, zapewnić jego rozkwit i pozwolić zająć odpowiednie miejsce we współczesnej historii.

Obecność w systemie państwowym oznak emergentności i cech, których nie posiadają jego pojedyncze elementy, można wykorzystać w stworzeniu systemu z pozycji makropoziomu we współdziałaniu z wewnątrzpaństwowym środowiskiem, a dopiero potem na mikropoziomie. Należy przy tym zaznaczyć, że obecny system państwowy nie narusza balansu pomiędzy sektorami państwowym i prywatnym, zachowując wzrost dobrobytu w społeczeństwie i kontrolując dynamikę cen konsumpcyjnych.

Badania naukowe z dziedziny logistyki i gospodarki emergentnej rozpatrują cechy systemów ekonomicznych przez pryzmat procesu stworzenia ideowego systemu gospodarowania, będącego w stanie wytworzyć produkt, którego nie było w poprzednich stadiach rozwoju tego systemu. Nieaktualne gdzieniegdzie już moralno-etyczne normy pełnią przy rozwiązywaniu wewnętrznych sprzeczności rolę tutaj najważniejszą. Charakterystycznym przykładem emergentnych cech jest sytuacja, w której państwo dokonuje wielkich programów naukowych i innowacyjnych, których nie da się zrealizować za pomocą struktur prywatnych lub przy współpracy z partnerami biznesowymi.

Zgodnie z oceną wybitnego ekonomisty Jamesa Buchanana „we współczesnych warunkach ekonomicznych zasadniczym kryterium efektywności państwowej polityki jest zgoda między ludźmi, którą się charakteryzuje każdy rodzaj wymiany, ponieważ zgoda panująca między uczestnikami wyboru kolektywnego w polityce jest analogiczna do dobrowolnej wymiany indywidualnych towarów na rynku”.

Niestety spora część proponowanych obecnie wspólnocie światowej i poszczególnym wspólnotom narodowym systemów i prawidłowości w metodyce prowadzenia struktur sterowania, znajduje się w dysonansie z zasadami emergentności gospodarczej. Jest to jedna z przyczyn zacofania określonych społeczeństw i narodów oraz braku akceptacji określonych państw przez otaczający świat, co prowadzi do naruszenia ich cykliczności ekonomicznej.

Logistyka polityczna w wykonaniu osobowości i liderów

Współczesne życie ekonomiczne dowolnego kraju może stać się pomyślnym i znaczącym w globalnym świecie industrialnym w przypadku pojawienia się u steru państwa i elity, lidera politycznego. Powinna to być osobowość, która posiada indywidualną umiejętność stwarzania i jednoczenia w grupę odpowiedzialności za podjęte decyzje i kontrolowania jakości ich wykonania. Globalny świat, współczesna epoka innowacyjna coraz bardziej odczuwa brak takich osobowości w polityce, biznesie, w nauce i kierownictwie. Brakuje osoby z charyzmą lidera, która byłaby gotowa kierować swoją ogromną, niepohamowaną energię, przenikliwość i dar przekonywania w kierunku stworzenia państwa na miarę współczesnej epoki. Wspólnota światowa, świat finansów w epoce globalnych kryzysów uzmysłowiły sobie, że wybitna osobowość i jej autorytet międzynarodowy ma większy prestiż i wagę we współczesnym świecie niż jakakolwiek inna struktura, bez względu na to, jak efektywnie ona działa. Ekonomiczne kryteria sukcesu, zbudowane na kolektywnym umyśle, potrzebują koncentracji przy przyjmowaniu jedynie słusznego rozwiązania – na tle konkretnej prognozy ze strony lidera i jego odpowiedzialności indywidualnej.

Za przykład roli osobowości w historii może służyć jeden z najwybitniejszych państwowych i politycznych działaczy początku dwudziestego wieku – Franklin Delano Roosevelt oraz inny sławny przedstawiciel współczesnej epoki – premier Singapuru Lee Kuan Yew, o którym Henry Kissinger powiedział, że „pospolite rozsądne projekty mogą zostać zmienione przez znakomitych ludzi”. Możliwe, że stąd pojawiają się osobowości nowe, o wyższej jakości, które jednoczą się w jeden nierozerwalny system z nie tyle niepojętymi do niedawna przyczynami i siłami, lecz całkiem zrozumiałymi z punktu widzenia emergentności XXI w.

Autor jest analitykiem, nieetatowym doradcą Administracji Prezydenta Kazachstanu do spraw ekonomicznych.
Tłum. Aleh Loika
Fot. www.crn.com

Czytany 5756 razy Ostatnio zmieniany czwartek, 30 październik 2014 00:04