chmielnicki  Konrad Rękas

Przebieg wydarzeń na Ukrainie ostatecznie chyba udowadnia, iż wizja „słabego prezydenta Janukowycza, który przegrał, bo nie strzelał do Majdanu” nie ma większego związku z rzeczywistością. Ukraiński przywódca padł ofiarą nie tylko wewnętrznej, ale i zewnętrznej gry sił, znacznie poważniejszej niż popisy dla gawiedzi na Chreszczatiku. Przede wszystkim jednak wraz z W. Janukowyczem przegrała pewna wizja geopolitycznej roli Ukrainy, z tradycją sięgającą początków nowożytnej samodzielnej państwowości nad Dnieprem. 

Dział: Komentarze

russian_heartgeopolityka  prof. Aleksander Dugin

Już dawno przyszedł czas, by wielki nacjonalizm narodu rosyjskiego przestał być tylko jednym z ruchów społecznych lub określonym światopoglądem, i stał się oficjalną polityką państwa.

Dział: Komentarze

Ukr-protestsgeopolityka  Marcin Domagała

Ostatnie wydarzenia na Ukrainie, zwane potocznie Euromajdanem, przypominają trochę zmagania, jakich doświadczyła Anglia w połowie XVII w. Wybuchła wówczas wojna domowa, w wyniku której władzę przejął Olivier Cromwell, przyjmując zaszczytny tytuł „lorda protektora”. Na współczesnej Ukrainie lordem protektorem został... parlament. 

Dział: Analizy

kijow_barykada  Tomasz Otłowski

Obecne tragiczne wydarzenia na Ukrainie to nic innego, jak kolejna – tym razem wyjątkowo krwawa, brutalna i być może ostateczna – odsłona geopolitycznego sporu, który kładł się cieniem nad tym krajem od momentu uzyskania przezeń niepodległości w 1991 roku. Spór ten to w istocie zarówno nierozwiązywalny przez minione dwadzieścia kilka lat dylemat samych Ukraińców: czy integrować się z Rosją, czy też może zbliżyć się do Zachodu?; jak też efekt wielopłaszczyznowej, skomplikowanej gry Moskwy, dążącej do zachowania Ukrainy w strefie swojego oddziaływania geopolitycznego.

Dział: Analizy

matrioszkigeopolityka  Konrad Rękas

Bilans zdarzeń ostatnich dni, tygodni i miesięcy na Ukrainie jest faktycznie nader ciekawy i źle się dzieje, gdy zamiast na faktach – w analizach autorzy skupiają się na emocjach, czy swoich indywidualnych sympatiach. 

Dział: Komentarze

s_glaziew

geopolityka

7 lutego doradca prezydenta Federacji Rosyjskiej Siergiej Głazjew przedstawił korespondentowi ukraińskiego wydania gazety „Коммерсантъ” swoją wizję drogi Ukrainy do pokonania kryzysu. W jego przekonaniu władze Ukrainy popełniają pomyłkę zwlekając z siłowym rozwiązaniem kryzysu. Niżej przedstawiamy pełny zapis tego wywiadu, który może pokazywać aktualne tendencje w polityce rosyjskiej względem Ukrainy.

Dział: Wywiady

geopolityka referendum_gaga  Konrad Rękas

Gagauzi wyglądają jak Turcy, jedzą jak Turcy, tańczą, śmieją i śpiewają jak Turcy – ale uważają się za Rosjan. I Rosjanami są – bo etnos tego narodu jest tak złożony i zróżnicowany, że prawosławni potomkowie osmańskich władców tych besarabskich ziem znakomicie się w nim mieszczą.

king_saudgeopolityka  Władimir Aleksiejew

W czasie trwającej już trzy lata „Arabskiej wiosny”, Arabia Saudyjska pojawiła się na arenie bliskowschodniej jako jeden z kluczowych graczy. Zainteresowanie tym krajem wzrosło, tym bardziej, że nigdy nie był on szczególnie otwarty. Największą ciekawość wzbudził oczywiście temat rządzącej elity królestwa, która, pomimo zaawansowanego wieku przedstawicieli najwyższej władzy, miesza się praktycznie do wszystkich „rewolucji” arabskich.

Dział: Analizy

stepniewski_ros_Blackseageopolityka Aleksandra Głodek

Recenzja: Tomasz Stępniewski, Polityka czarnomorska Federacji Rosyjskiej, Wydawnictwo Instytutu Europy Środkowo Wschodniej, Seria: Prace Instytutu Europy Środkowo-Wschodniej, t. 22, Lublin 2011, 57 ss.

Dział: Recenzje

piorkogeopolityka  dr Robert Potocki, dr Dorota Miłoszewska

Specyfiką „soft power” jest to, że jej dystrybutorami są, poza państwami, także aktorzy międzynarodowi (przykładowo: ONZ, WTO, Bank Światowy), jak i organizacje pozarządowe, w tym religijne. W tym ostatnim przypadku specyficznym „supermocarstwem cywilnym” jest mini-państwo – Stolica Apostolska.

Dział: Analizy
Strona 15 z 60