poniedziałek, 20 wrzesień 2010 10:18

Sylwia Greszta: Kraj drzemiącej wiśni - Japonia na arenie międzynarodowej

Oceń ten artykuł
(1 głos)

alt Sylwia Greszta

14 września 2010 r. odbyły się wybory przewodniczącego rządzącej obecnie Demokratycznej Partii Japonii. Dotychczasowy przewodniczący Naoto Kan zdecydowanie pokonał byłego sekretarza generalnego DPJ Ichiro Ozawę stosunkiem głosów 721 do 491.

 Zgodnie ze zwyczajem politycznym nowy przewodniczący partii rządzącej zostaje również premierem. Kan sprawuje urząd premiera od czerwca 2010 r. i dzięki wtorkowemu zwycięstwu zachował stanowisko szefa rządu.

W kwestii polityki zagranicznej o premierze wiadomo, że należy do obozu „gołębi”, czyli zwolenników łagodzenia stosunków z sąsiadami, zwłaszcza Chinami oraz Koreą Północną i Południową. W czerwcowym expose swojego rządu wyraził ubolewanie nad „niefortunną przeszłością”, mając na myśli działania imperialistyczne względem sąsiadów, jakie miały miejsce przed 1945 rokiem. Swój program w kwestii polityki zagranicznej określił mianem „zrównoważonego pragmatyzmu”. Po ostatnich wyborach premier nie sformułował nowego programu odbiegającego od wytycznych przedstawionych w poprzednim expose.

Kan jest zwolennikiem zacieśnienia współpracy w regionie południowo-azjatyckim, jednak dotychczas jego rząd nie wykazał się zbytnią aktywnością w tej dziedzinie. Sytuacja ta niepokoi Stany Zjednoczone, które w Japonii widzą przeciwwagę dla mających plany mocarstwowe Chin. Premier Kan woli skoncentrować się na polityce wewnętrznej, zwłaszcza na walce z recesją gospodarczą. Podkreśla znaczenie sojuszu ze Stanami Zjednoczonymi, jednak jest przeciwny angażowaniu się w prowadzoną przez Stany wojnę z terroryzmem. Swojego czasu odradzał premierowi Koizumiemu wysłanie japońskiej armii – Sił Samoobrony do Iraku.

Kan przejmując gabinet po swoim poprzedniku Yukio Hatoyamie, pozostawił jego skład praktycznie niezmieniony. Obecnie jednak postanowił wprowadzić spore zmiany. 18 września przedstawił skład nowego gabinetu. Ponad połowa członków gabinetu została zastąpiona nowo mianowanymi.

Dotychczasowy minister spraw zagranicznych Katsuya Okada został przesunięty z rządu na funkcję partyjną i objął stanowisko sekretarza generalnego partii. Na jego miejsce powołany został Seiji Maehara, który wcześniej pełnił funkcję ministra infrastruktury i turystyki oraz w gabinetach Hatoyamy i Kana.

Maehara przejmuje resort spraw zagranicznych w momencie wzrostu napięcia pomiędzy Japonią a Chinami w związku ze zderzeniem się chińskiego kutra rybackiego z dwiema łodziami japońskiej straży przybrzeżnej na spornych wodach granicznych obu państw.

Dużym kłopotem dla nowego ministra będzie rozwiązanie sporu, jaki rozgorzał wokół stacjonowania armii amerykańskiej na Okinawie. Status amerykańskich baz został uregulowany na podstawie umów między obu krajami zawartych w 1951 i 1960 roku. Obecnie w Japonii stacjonuje niemal 36 tys. żołnierzy USA, ale problem dotyczy przede wszystkim bazy Futenma. Mieszkańcy wyspy chcą przeniesienia baz wojskowych w inny rejon, ponieważ restrykcyjne przepisy i ograniczenia wynikające z sąsiedztwa baz, a także hałas,  utrudniają ich codzienne funkcjonowanie.

Japonia od połowy lat dziewięćdziesiątych zmaga się z kryzysem gospodarczym. Deflacja jena doprowadziła do stagnacji. Kampanie wyborcze opierają się zatem na problemach wewnętrznych. Polityka zagraniczna kraju jest marginalizowana lub jej udział jest niewielki. DPJ przed wyborami parlamentarnymi w 2009 r. opublikowała manifest, zawierający priorytetowe postulaty partii. Manifest zawierał 5 rozdziałów – żaden nie dotyczył polityki zagranicznej.

 

Na podstawie: Yomiuri Shimbun, Asahi Shimbun, www.dpj.or.jp, www.foreignpolicy.com, www.eastasiaforum.org, www.businessweek.com

Czytany 6190 razy Ostatnio zmieniany czwartek, 30 październik 2014 00:04