wtorek, 25 wrzesień 2012 09:30

Piotr Woźniak: Raport specjalny: "Zachodnia" broń na Bliskim Wschodzie i w Afryce Północnej. Część II

Oceń ten artykuł
(2 głosów)

zdjecie1II  Piotr Woźniak

W związku z przykładami sprzedaży broni przez głównego jej producenta w Belgii, FN Herstal, omówione w części pierwszej raportu, Belgia obiecała przekazać 225 tys. euro na międzynarodowy program ochronny, pod przewodnictwem Stanów Zjednoczonych, który miał na celu zabezpieczenie zapasów broni na terenie Libii.

Jak się okazało, broń ta została dostarczona do Libii nie przez Belgię, ale przez państwa byłego bloku wschodniego. To nie jest jedyny problem. Libijczycy twierdzą, że belgijską broń strzelecką otrzymywali także z Kataru, Francji, Egiptu oraz Zjednoczonych Emiratów Arabskich już po rozpoczęciu powstania w 2011 roku.

26 lutego 2011 roku, ONZ głosowała rezolucję nr 1970, nakładając embargo na dostawy broni do Libii. Niemniej jednak, wiosną i latem 2011 r., Katar rozpoczął wysyłki sprzętu wojskowego do rebeliantów w Benghazi. Dostarczono wówczas także karabiny szturmowe produkowane w Belgii.

zdjecie1II

Belgijski karabin szturmowy FN FAL dostarczony przez Katar podczas wojny. Benghazi, luty 2012. Fot. Damien Spleeters

Władze federalne Belgii podkreślały, że to problem Kataru i nie mają zamiaru badać tej sprawy. Zupełnie inna była reakcja Szwajcarii, która widząc, że broń dostarczana do Kataru pojawiła się w Libii, zawiesiła dostawy w okresie od lipca do grudnia 2011 roku.

Podobną strategię handlu bronią zastosowano wobec rebeliantów w Syrii. Katar i Arabia Saudyjska w ramach swoich zamówień realizowały dostawy do Syrii. Warto tu wspomnieć, że Arabia Saudyjska jest drugim, po Stanach Zjednoczonych, odbiorcą broni lekkiej z Belgii.

Biorąc pod uwagę, że Belgia jest członkiem NATO i UE, warto postawić pytanie: które kraje europejskie decydują na własnych na poziomie krajowym, a które nie? Gdyby FN Herstal stracił jednego ze swoich większych klientów, to cały przemysł zbrojeniowy Belgii byłby zagrożony. Czy taką troską władze UE obejmują także inne kraje, a jeśli tak, to które?

Odpowiedzi na pytania pojawią się w kolejnych częściach raportu.

Na podst: nytimes.com, międzynarodowy pozarządowy projekt Awareness (WPR), sana.sy, rosbalt.ru

Przeczytaj część I raportu.

Czytany 6683 razy Ostatnio zmieniany czwartek, 30 październik 2014 00:04